Έλαβα το ʺτελευταίοʺ φύλλο της «ΦΩΝΗΣ»!..

Έλαβα το ʺτελευταίοʺ φύλλο της «ΦΩΝΗΣ»!..

ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 843… ΕΤΟΣ 59ον…   Στην μνήμη Θάνου Τσαπάρα…  ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017!..

Κλείνει κι η «ΦΩΝΗ»!..

Σιωπά κι η «ΦΩΝΗ των ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ»!.. Η «ΦΩΝΗ» ΜΑΣ!.. Η «ΦΩΝΗ» ΜΟΥ!..

Φτωχαίνουμε… Φτωχαίνουμε, συμπατριώτες!..

Σε ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, αείμνηστε, ΘΑΝΟ ΤΣΑΠΑΡΑ!..

Σε ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, Φίλε, ΠΑΝΟ ΤΣΑΠΑΡΑ!..

Για το ΩΡΑΙΟ «ΤΑΞΙΔΙ»!..

Που είχε σαν ʺδεύτεροʺ  ξεκίνημά του …

 

«ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ»  *

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι χαραγμένα στην καρδιά, στην ψυχή και στο μυαλό μου!..

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι μια ζωγραφιά, μια μικρή πολιτειούλα, γεμάτη ιστορία, μαρτυρία και δόξα, όπου το δροσαγέρι του Χελμού τραγουδούσε με τις νεράιδες του Βουραϊκού κι ο κάθε οδοιπόρος, όλα τα πετούμενα τ’ ουρανού και τα ζωντανά της φύσης, ξεδίψαγαν από την «Καλαβρυτινή», του «Φίντεη», του «Κλοκίτη», τα «Τρία Πηγάδια», τη «Φλούδα», το «Κεραμιδάκι»!..

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι ο ελατοσκέπαστος Χελμός, η περήφανη Βελιά, το Κάστρο της «Ωριάς», η κορυφή του «Ντάνου», η «Κοτρόνα», το «Στρογγυλόβουνο», η κοιλάδα του Βουραϊκού με τα ήρεμα μαγεμένα, ανθοστόλιστα λιβάδια, όπου αντιλαλούσαν τα μουγκρητά των αγελάδων, τα βελάσματα των αρνιών και τα κουδούνια των κοπαδιών!..

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι η δροσερή και ροδόχρωμη αυγή, όπου λαλούσαν τα κοκόρια, έπαιζε η «Μουσική» μας  το Εωθινό, έβγαζαν οι τσοπάνηδες τα γιδοπρόβατα στη βοσκή κι οι ξωμάχοι ξεκινούσαν για να βεργώσουν τη γη, ώστε να έρθει η πιο γνήσια, καθάρια, λαγαρή σοδειά.

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι η βόλτα στις γραμμές του οδοντωτού κι η αγωνιώδης προσμονή του «Μουτζούρη», που μας χαροποιούσε όταν ακούγαμε το ανεπανάληπτο σφύριγμά του απ’ το εργοστάσιο του “Γιαννόπουλου„!.. 

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι ο Κινηματογράφος του «Τζουρά», για την απόλαυση, νόμιμα ή «απαγορευμένα», της ταινίας ή του περιπλανώμενου θιάσου!..

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι γεμάτα θύμησες κι αναμνήσεις από άδολα, αγνά, παιδικά χρόνια, απ’ την «επάνω» και «κάτω» γειτονιά, απ’ το «γηπεδάκι», απ’ το «χωράφι», απ’ τη «μουριά», απ’ το «μύλο», απ’ τ’ «Αλήμπεη», απ’ τις όχθες του Βουραϊκού, απ’ το «κρυφοκούτι», το «κουτσό», τον «κλίτσικα», τις «αμάδες», τη «γουρνίτσα», τη «ρουκέλα», τους «κλέφτες κι αστυνόμοι»…, τον «πόλεμο»…το πέταγμα του χαρταετού!...

…Απ’ τ’ αγόρια, που γνήσια κι αληθινά “φλέρταραν„ τα κορίτσια στα «κρυφά» πάρτυ ή στα μισοσκότεινα στενά, τραγουδώντας με κιθάρες κι άλλα μουσικά όργανα, μοναδικοί κανταδόροι, τον Έρωτα και την Αγάπη!..

…Απ’ τη «ΜΟΥΣΙΚΗ» μας, κύριος φορέας πολιτισμού και τέχνης!..

…Απ’ τα παιδιά, με τ’ άσπρα, πασχαλιάτικα, πάνινα παπούτσια “ελβιέλα„ και τα κοντά παντελονάκια, που κρατούσαν στο χέρι μια φέτα ψωμί βρεγμένη με ζάχαρη!..

...Απ’ τ’ αναμμένο τζάκι ή καρβουνόσομπα στη βαρυχειμωνιά του χρόνου, όπου αντάμωνε η οικογένεια και γέμιζε, κύρια, με καρδιάς θαλπωρή το σπίτι, ενώ έξω ο Βοριάς πάγωνε την πλάση!..

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι τα παιδιά, που σκαρφάλωναν στις βουνοπλαγιές και τα βράχια, που δρασκέλιζαν τα ρέματα και το «λαγκάδι», που περιπλανιώνταν στις αλάνες και τα χωράφια!..

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι το εαρινό τραγούδι των αηδονιών, το θρόισμα των κλαριών των δέντρων, ο αντίλαλος απ’ τη φλογέρα του βοσκού!..

Τα  δικά μου Καλάβρυτα είναι  μια ανεξήγητη, συνεχόμενη λαχτάρα, που ταξιδεύει στα μονοπάτια της μνήμης και φτάνει με τη συλλογή της σκέψης σ’ έναν απερίγραπτο νόστο… σε κείνα τα Καλάβρυτα «Τα Παλιά Τα Αξέχαστα»!..

Σε κείνα τα Καλάβρυτα που εσείς σήμερα δεν μπορείτε ή δε θέλετε να καταλάβετε, να νιώσετε, να αισθανθείτε, να φέρετε, γιατί έχετε εμπλακεί σ’ έναν γόρδιο δεσμό συντεχνιών, ″αρπαχτής″ κι ″εύκολου κέρδους″, ανεξήγητων συγκρούσεων κι αναστολών, μωροφιλοδοξιών και κατασκευασμένων προβλημάτων, άναρχης και παράνομης δόμησης των καταπράσινων δασών και πεντάμορφων πλαγιών, λογομαχιών και πολιτικών του καφενέ, υποκρισίας και «οχαδελφισμού», ραδιουργίας και μηχανοραφίας, με μεταμφιεσμένες και δανεισμένες ατελέσφορες ιδέες, με προσποίηση, ξεγέλασμα, απάτη, που στο βάθος υστερόβουλα κρύβουν πολλαπλό προσωπικό όφελος…

Τούτα τα Καλάβρυτα σας τα χαρίζω!..

Εγώ είμαι ευχαριστημένος με τα δικά μου Καλάβρυτα, που όταν θρονιάζονται στη σκέψη μου κι απαγγιάζουν στην καρδιά μου, κι είναι πολλές οι φορές, γλυκαίνει το βλέμμα, ηρεμεί η ψυχή, ζω τ’ Όνειρο, κι αγκαλιάζω την Ελπίδα!!!


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Θεόδωρος  Γ.  Θανόπουλος

Θ. Θανόπουλος
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

(Πρώτη δημοσίευση Φ.τ.Κ., τ. Οκτωβρίου 2010, σελ. 4)

   *     Στον Πάνο Τσαπάρα.        

         

Προσθήκη νέου σχολίου

Το περιεχόμενο αυτού του πεδίου παραμένει ιδιωτικό και δε θα εμφανίζεται δημόσια.
  • Επιτρεπόμενες ετικέτες HTML: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.
  • Οι διευθύνσεις ιστοσελίδων και οι διευθύνσεις email μετετρέπονται σε συνδέσμους αυτόματα.
8 + 8 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.