ΘΟΔΩΡΟΣ Γ. ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ: "Αν έχεις τύχη... διάβαινε"

Για άλλη μια φορά ο συμπατριώτης μας, εκ Λαγοβουνίου ορμώμενος, κ. Θόδωρος Γ. Χρονόπουλος, επισημαίνει τον κίνδυνο που διατρέχουν οι διερχόμενοι οδηγοί στην Πούντας-Καλαβρύτων, από τις πτώσεις των βράχων που κάθε λίγο συμβαίνει στο οδόστρωμα.

Αφού επισημάνουμε ότι προσυπογράφουμε το ακόλουθο κείμενο, να υπενθυμίσουμε το περσινό "σώου" της Μ. Τετάρτης 4 Απριλίου, τότε που Δήμαρχος, Περιφερειάρχης και Αντιδήμαρχος φωτογραφίζονταν και εμφανίζονταν μάλιστα και σε βίντεο, μπροστά στις εκρήξεις για καθαιρέσεις επικίνδυνων βράχων στον ίδιο δρόμο. Ήταν τότε που είχαμε γράψει, με αρκετή δόση υπερβολής είναι αλήθεια, άρθρο με τίτλο "Ο Μυστράκιας", θέλοντας ακριβώς να επισημάνουμε αυτά ακριβώς που και ο συμπατριώτης μας Θόδωρος Γ. Χρονόπουλος, με τόσο παραστατικό τρόπο επισημαίνει στην ακόλουθη επιστολή του:

 

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΥΧΗ ΔΙΑΒΑΙΝΕ......

Ο δρόμος Πούντας-Καλαβρύτων είναι μια από τις χρόνιες πληγές του τόπου μας.

Χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία,όπως έχω γράψει και παλαιότερα,να ενταχθεί στους κάθετους άξονες τις ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΟΔΟΥ, όπως έχει γίνει με αντίστοιχους δρόμους της Εγνατίας Οδού, και να έχουμε τώρα ένα σύγχρονο και ασφαλή δρόμο.

Δεν το "πάλεψε" κανείς γιατί δεν το πίστεψε κανείς ή δεν είχε κανείς υπεύθυνος φορέας,Δήμος-Περιφέρεια-Πολιτικοί παράγοντες, την διορατικότητα,την πρόνοια και το σθένος να το πράξει.

Περνώ από τον δρόμο αυτό τουλάχιστον 2-3 φορές τον μήνα και μακαρίζω την  τύχη μου και ευχαριστώ τον Θεό κάθε φορά που βγαίνω σώος από το πέρασμά του.

Δεξιά και αριστερά του δρόμου βλέπω κατολισθήσεις και ογκόλιθους που έχουν κυλήσει από το βουνό.

Την ώρα που συμβαίνουν τα φαινόμενα αυτά "έτυχε" να μην περνά κάποιος από το σημείο!

Για πόσο καιρό όμως η τύχη θα είναι με το μέρος μας;

Όσες περισσότερες φορές κάνεις την διαδρομή αυτή τόσο αυξάνονται στατιστικά οι πιθανότητες να "φας" το βράχο στο κεφάλι.

Και που είναι η ευθύνη των αρμοδίων θα μου πείτε;

Τα τσιμεντένια στηθαία που έχουν κατασκευαστεί είναι νομίζω για να συγκρατούν τους βράχους που ξεκολλάνε και πέφτουν στο δρόμο. Σωστά;

Όμως όταν το κενό που πρέπει να υπάρχει μεταξύ τσιμεντένιου στηθαίου και πρανούς του βουνού δεν έχει καθαρισθεί ΠΟΤΕ και έχουν γίνει "ένα σώμα" ο σκοπός για τον οποίο κατασκευάσθηκε έπαψε να εξυπηρετείται!

Πριν λοιπόν συμβεί το μοιραίο για κάποιους από τους διερχόμενους και ψάχνουμε τον φταίχτη κατόπιν εορτής, ο μόνος σίγουρα αθώος αλλά μεγάλος άτυχος θα είναι το θύμα!

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ, ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΤΕ, ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ....

Χωρίς υπερβολές όταν μπαίνω στην  διαδρομή αυτή προσεύχομαι να περάσω σώος και όταν την ολοκληρώνω προσεύχομαι γι αυτούς που ακολουθούν.

Αρκεί όμως μόνο η προσευχή;

Θόδωρος Γ. Χρονόπουλος.