Σάκης Βραχλιώτης: Το συνέδριο έγινε ερήμην της τοπικής κοινωνίας

 Συναντήσαμε τον κτηνοτρόφο Σάκη Βραχλιώτη σε διάλειμμα του 1ου αναπτυξιακού συνεδρίου που έγινε το Σάββατο στα Καλάβρυτα. Ήταν ένας από τους λίγους Καλαβρυτινούς που παρακολούθησαν και ίσως ο μοναδικός που επιθυμούσε να κάνει παρέμβαση και περίμενε υπομονετικά να του δοθούν ένα δυο λεπτά για να πει τις σκέψεις και προτάσεις του. Του ευχηθήκαμε καλή τύχη και κουράγιο. Ε ! Τελικά όσο μπορέσατε και εσείς που δεν βρισκόσασταν εκεί, άλλο τόσο μπόρεσε και αυτός.

Γράφει ο Σάκης Βραχλιώτης ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ.

Πριν από λίγες μέρες έγινε στην πόλη μας το 1ο Αναπτυξιακό Συνέδριο των Καλαβρύτων με συνδιοργάνωση από Φορείς της περιοχής μαζί με την ιστορική εφημερίδα ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω στο παρελθόν κάποια από τα αντίστοιχα αναπτυξιακά συνέδρια που έκανε η εφημερίδα στη Πάτρα και σκεφτόμουν ότι θα ήταν μια καλή ιδέα να οργανώσουμε μια τέτοια εκδήλωση στα Καλάβρυτα για να συζητήσουμε τις – πολλές- προοπτικές ανάπτυξης της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Κάθε αρχή και δύσκολη βέβαια αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ξεκίνησε ένας σημαντικός θεσμός που τα επόμενα χρόνια θα είναι σημείο αναφοράς για την περιοχή. Υπήρξαν προβληματικά σημεία που αξίζει να προσεχτούν από τους διοργανωτές; Ασφαλώς υπήρξαν.

Το βασικότερο κατά τη γνώμη μου ήταν ότι το Συνέδριο έγινε ερήμην την τοπικής κοινωνίας.

Ήταν ένα Συνέδριο Φορέων και εκπροσώπων, αδυναμία που εντόπισε ήδη και σχολίασε στο χαιρετισμό του και ο εκδότης της ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ Θ. Λουλούδης και υποσχέθηκε να αντιμετωπιστεί του χρόνου. Καταλαβαίνω την ανάγκη να «ειπωθούν όλα» τα προβλήματα και να «στριμωχτούν» σε μια μέρα όλα τα ανοιχτά ζητήματα αλλά από την άλλη έπρεπε να δοθεί η ευκαιρία έστω μιας υποτυπώδους συζήτησης στην οποία να πάρουν μέρος και οι απλοί πολίτες. Παρακολούθησα με προσοχή όλο το συνέδριο και φυσικά με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την ενότητα του Πρωτογενούς Τομέα και ιδιαίτερα της Κτηνοτροφίας που είναι και η επαγγελματική μου δραστηριότητα. 

Όση ώρα άκουγα τους αξιόλογους είναι αλήθεια ομιλητές σκέφτηκα να πω κι εγώ λίγα λόγια με βάση τις προσωπικές μου εμπειρίες αλλά δυστυχώς, όπως είπα, δεν μου δόθηκε η δυνατότητα.

Έτσι σκέφτηκα να καταγράψω αυτές τις λίγες σκέψεις και να τις καταθέσω στο δημόσιο διάλογο που ξεκίνησε με αφετηρία αυτό το Συνέδριο. Οφείλουμε κατ αρχήν να ευχαριστήσουμε και να συγχαρούμε όσους είχαν την πρωτοβουλία και όσους εργαστήκαν για την υλοποίηση αυτής της πολύ σημαντικής πρωτοβουλίας. Το Δήμο Καλαβρύτων, την Ένωση, την Αναπτυξιακή και την ΠΕΛ • ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ήταν το σύνθημα-τίτλος του συνεδρίου ΑΝΑΠΤΥΞΗ λοιπόν είναι η μαγική λέξη. Για μένα και το φτωχό μου το μυαλό η ανάπτυξη δεν είναι μια στατική και μονοσήμαντη έννοια αλλά μια δυναμική και αδιάκοπη διαδικασία και κυρίως μια υπόθεση συνεργασίας. Πρέπει να εργαστούν και να συνεργαστούν πολλοί για να έχουμε αναπτυξιακό αποτέλεσμα είτε αυτό αφορά μια επιχείρηση όπως η δική μου και άλλων πολλών στη περιοχή είτε αφορά ένα κλάδο όπως η κτηνοτροφία είτε αφορά μια περιοχή όπως τα Καλάβρυτα. Εγώ δεν είμαι από πάππου προς πάππο κτηνοτρόφος.

Πριν 4 χρόνια ήρθα στην ευλογημένη από τη φύση και την ιστορία αυτή περιοχή μαζί με τον γιο μου λόγω της κρίσης βεβαίως αλλά και γιατί είδα προοπτικές ανάπτυξης στον τομέα της κτηνοτροφίας για να επενδύσω και να εργαστώ. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι αρκεί η όρεξη και το μεράκι για δουλειά μαζί βέβαια με την βοήθεια από τους ειδικούς για να πετύχεις. Τώρα ξέρω ότι αυτά είναι μεν αναγκαία αλλά δεν φτάνουν. Χρειάζεται και αυτό πού ήδη είπα. Η συνεργασία πολλών φορέων.

Πρώτα πρώτα της τοπικής αυτοδιοίκησης η οποία μπορεί να κάνει πολλά πράγματα πέρα από τα αναγκαία έργα υποδομής που είναι και η βασική της ευθύνη. Για παράδειγμα μπορεί να οργανώσει ένα γραφείο άμεσης βοήθειας προς τους κτηνοτρόφους με ένα-δυο εξειδικευμένους υπαλλήλους για να αντιμετωπιστούν μια σειρά προβλήματα που δημιουργεί η διοικητική γραφειοκρατία με τις αδειοδοτήσεις και όλα τα γνωστά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε με ΟΓΑ- εφορίες – πολεοδομίες – αρχαιολογία - Περιφέρεια και ένα σωρό άλλες υπηρεσίες. Όσο σκέφτομαι τι τραβήξαμε επί 1,5 χρόνο για να πάρουμε ρεύμα και νερό τόσο περισσότερο νοιώθω τη σημασία μιας τέτοιας οργανωμένης βοήθειας.

Έπειτα είναι η Περιφέρεια που μπορεί να δώσει πολλές λύσεις. Ένα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι μεσαίες και μεγάλες μονάδες είναι η έλλειψη εργατικών χεριών. Όλοι οι εμπλεκόμενοι θεσμικοί φορείς αλλά και φορείς της αγοράς γνωρίζουν ότι υπάρχει μηδενική προσφορά εργασίας από Έλληνες στον τομέα αυτό. Το πρόβλημα λύνεται με την απασχόληση αλλοδαπών εργατών. Η Πολιτεία μέσω της Περιφέρειας έδωσε τη δυνατότητα εργασίας σε πολίτες τρίτων χωρών για αγροτικές και κτηνοτροφικές θέσεις. Εδώ υπάρχει το εξής παράδοξο: Στην Περιφερειακή Ενότητα Αχαΐας, όπου δραστηριοποιούμαστε, δεν προβλέπεται ούτε μία θέση εργασίας για εργάτες κτηνοτροφίας, παρά το γεγονός ότι στα ορεινά του Νομού δραστηριοποιούνται • εκατοντάδες κτηνοτρόφοι με μεγάλες εκτροφές αιγοπροβάτων και βοοειδών και με μεγάλες ανάγκες για νόμιμες θέσεις εργασίας. Αντίθετα προβλέπονται 1.500 (!!) εποχικές θέσεις εργασίας εργατών γης όπου οι ανάγκες είναι σαφώς λιγότερες.

Φυσικά υπάρχει και η Πολιτεία που έχει και την κύρια ευθύνη.

Ακούσαμε και την Υφυπουργό, καινούργια στη θέση της, ότι τα γνωρίζουν τα προβλήματα αλλά αδυνατούν να δώσουν λύσεις! Ένας χρόνος έχει περάσει για τα περίφημα σχέδια Βελτίωσης με πάνω από 5 παρατάσεις, μια υπόθεση που έπρεπε να έχει λήξει από το Σεπτέμβρη του 2017!

Να μην ξεχάσουμε και τα Πανεπιστήμια και εν γένει τους ειδικούς που έχουν πολύ σημαντικό ρόλο να παίξουν στους τομείς της έρευνας, της μεταφοράς της γνώσης και της πρακτικής άσκησης των φοιτητών που πρέπει να έρθουν στα χωράφια και στους στάβλους. Καλές οι γενετικές βελτιώσεις τα ελεγχόμενα σιτηρέσια, τα μέτρα πρόληψης ασθενειών και οι καλές συνθήκες διαβίωσης για καλύτερες και ποιοτικότερες αποδόσεις (πράγματα που εμείς τουλάχιστον εφαρμόζουμε σχολαστικά) αλλά πρέπει οι ειδικοί και οι καθηγητές να έρθουν πιο κοντά μας να μας τα εξηγήσουν και να πείσουν όσους ακολουθούν από ανάγκη ή από άγνοια, ανορθολογικές μεθόδους. Η μεγαλύτερη χαρά μου είναι όταν μας επισκέπτονται στη μονάδα φοιτητές και καθηγητές γιατί και αυτοί και εμείς μαθαίνουμε πράγματα. Υπάρχει τέλος και η ανάγκη συνεργασίας ημών των ίδιων των κτηνοτρόφων και παραγόντων.

Εδώ τα πράγματα είναι καλύτερα γιατί έχουμε την καλή τύχη να διαθέτουμε έναν από τους πιο δυναμικούς και υγιείς Συνεταιρισμούς στην Ελλάδα που κρατάει ψηλά τη σημαία του συνεταιριστικού κινήματος. Ομολογώ ότι η ύπαρξη της Ένωσης ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που διάλεξα τη περιοχή να δραστηριοποιηθώ και μαζί με τις ευχαριστίες μας αξίζουν συγχαρητήρια στον Πρόεδρο, στο Διευθυντή, στα μέλη του ΔΣ και στους υπηρεσιακούς παράγοντες.

Δεν πρέπει όμως κανείς μας να «βγάζει την ουρά του απέξω» και να αισθάνεται άμοιρος ευθυνών.

Να θυμηθούμε τον Καζαντζάκη που έγραφε ¨Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες άμα δε σωθεί ο κόσμος εγώ θα φταίω¨.