Ο Στρατηγός Γεωργ. Παπαδημητρόπουλος για τον αείμνηστο Δημήτρη Παλληκάρη: "Μήτσο δε σε ξεχνώ..."

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ

Λένε ότι το μεγαλύτερο έγκλημα και έτσι είναι, είναι η αγνωμοσύνη και τέτοιος θα ήμουν, αν δεν έγραφα δυο κουβέντες για να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον αείμνηστο Δημήτρη Παλληκάρη (του Σαψώνι), όπως λέμε εμείς οι Βυσσωκιώτες.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ, για ότι έκανε για μένα, στα πρώτα μου βήματα σαν Αστυφύλακας, εκεί στο τμήμα της Καλλιθέας όπου υπηρετούσε και αυτός σαν Αστυφύλακας.

Μέναμε στο ίδιο δωμάτιο και δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω τα λόγια του όταν μου είπε: “...αν ήρθες να μείνεις Αστυφύλακας φύγε, αλλιώς διάβασε να ανέβεις”.

Τον άκουσα, διαβάζαμε μαζί, εκείνος για το πτυχίο στην Πάντειο και εγώ για την ανέλιξή μου στην Αστυνομία. Αποτέλεσμα και για τους δυο μας ήταν, η ανέλιξή μας στα ανώτατα αξιώματα της κρατικής μηχανής, εκείνος Γενικός Διευθυντής του Ταμιευτηρίου, εγώ δε Αντιστράτηγος.

Εκλεκτέ και αείμνηστε συμπατριώτη Μήτσο Παλληκάρη, δε σε πήραν δα και τα χρόνια που μας έφυγες, όμως ο Θεός τους καλούς τους θέλει κοντά του... Άφησες όμως πίσω σου την εκλεκτή σου Κατερίνα, τον γιό σου τον Γιάννη και την οικογένειά σου, τους συγγενείς σου, τους συγχωριανούς σου, να σε θυμόμαστε με σεβασμό και αγάπη.

Ήσουν ένας καλοκάγαθος συγχωριανός, χωρίς μίση και πάθη, ήσουν εκείνη την εποχή της δεκαετίας του 60 ο προστάτης των Βυσσωκιωτών της Καλλιθέας. Πασχαίοι, Βαγεναίοι, Βλάχοι, Λιαππαίοι, ήσαν υπό το άγρυπνο βλέμμα σου. Ήσουν ο ίσκιος μας.

Ήθελα να ήμουν εκεί στην Εξόδιο Ακολουθία σου στο χωριό μας και τούτα που γράφω να τα πω να τα ακούσουν όλοι. Όμως δεν μπόρεσα να έρθω... Τα γραπτά όμως μένουν!

Στο καλό δάσκαλέ μου, καλέ μου φίλε και εκλεκτέ συγχωριανέ μου... Να είναι ελαφρύ το χώμα της γενέτειράς μας που θα σε σκεπάσει...

Στη γυναίκα σου την Κατερίνα, το γιό σου το Γιάννη και την οικογένειά σου, στα αδέρφια σου, τους συγγενείς σου θερμά συλλυπητήρια.

Μήτσο δε σε ξεχνώ.

 

Γιώργος Αλ. Παπαδημητρόπουλος

Επίτιμος Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Βυσσωκιώτης